هفت شهر است در این وادی دل                   کـه بود سـالک حـق را منـزل

 
اوّلـیـن وادی دل هسـت طـلـب                   که همه رنج و عنا هست و تَعَب

 
مـنـزل دوّم دل ایـمــان اســت                   جوهرش دانش جاویـدان اسـت

 
سوّمین طور بود طورشغاف(عشق)           کز محبّـت شودت آینه صـاف

 
نقـد سالک چو شود عین وجـود                   روی آرد سـوی اطـوار شهـود

 
پنجمیـن مرتبـه تـوحیـد بــود                   ذرّه در جلـوه چو خورشیـد بود

 
ششمیـن مرحلـه را هیمـان است                   حیـرت اهـل طریقت زان است

 
هفتمیـن طـور بود فـقـر و فـنـا                   حـق نمـایـد ز عـوالـم یکجـا

 
یـافـت آرامـش بـاقـی دل تو                    هفتمیـن طور چو شد منـزل تو